Rogatogrzywy

 

Miejsce życia: Trawiaste, zakrzewione tereny, o wyraźnie ograniczonym obszarze. Wszystkie wąwozy i przełęcze z wielka ilością zwierzyny łownej.

 

Wygląd: Są to olbrzymie koty o wzroście do 150 cm i wadze 120 kg. Pokrywa je brązowo-żółte futro, mocno nakrapiane ciemnymi plamami w okolicach zadu. Na karku łopocze złota grzywa – od jej wielkości i gęstości zależy pozycja zwierzęcia wśród pobratymców. Strzecha na podbrzuszu jest długa i żółta. Morda zwierzęcia począwszy od nosa, jest cała biała, lecz stopniowo w kierunku pierścienia rogów ciemnieje i przechodzi w brąz. Rogi są zagięte, karbowane i ciemne. Koniec ogona zwierzęcia rogowacieje i rozszerza się na masę drobnych, kostnych wypustek, które ze świstem przecinają powietrze. Tęczówki oczu rogatogrzywego mają złoty kolor.

 

Nastawienie: Watahy składają się z samców i samic, lecz jedynie samce zajmują się polowaniem i często przemieszczają. Zdarzają się samotnicze osobniki. Przednie łapy służą do atakowania słabszych zwierząt. Gdy rogatogrzywy czuje się zagrożony, uderza rogami, lecz tylko w obecności reszty stada. Gdy przeciwnik jest zbyt silny, a rogatogrzywy walczy w pojedynkę, wybierze ucieczkę. Ludzi może potraktować jako łatwy łup. Nie drażnić.

 

Wykonanie: Model bestii według pomysłu Sławomira Szynkowskiego i mojego opracowania wykonał Rafał Waniek.