Ogród Sumiennika

 

Znajduje się on nieco na uboczu. Nie ze względu na niepożądana obecność ogrodnika, lecz z powodu na jego świadomy wybór – wie on wszakże, że jedynie codzienna i sumienna pielęgnacja roślin pozwoli przetrwać całej osadzie. Wyhodowane rośliny służą Sytoskoremu jako składniki wyśmienitych zup ziołowych i past do chleba, który wypieka korzystając z pieca Gliniaka. Taka symbioza daje wiosce niebywałe korzyści – o pożywienie dbają jedynie dwie osoby, a cała grupa może wieść swój żywot bez przeszkód. Z tego też względu Sumiennik cieszy się spora estymą wśród pozostałych obywateli. Podróżnika zapewne zadziwi wybór miejsca zamieszkania – ogrodnik rozlokował się wewnątrz najmniej zniszczonych ruin niegdysiejszej chaty. Przed kawałkiem sterczącego w niebo, niewysokiego muru, stoi kamienna kolumna, podobnie jak przed resztą chat, na której rozpięte jest naciągnięte płótno. Stanowi świetny daszek przed deszczem, gdyż materiał wykonany został w niedalekiej przeszłości i nie przepuszcza deszczu. Kawał ugiętej blachy na kształt pługa kieruje deszczówkę do rynny, która zbiega po kolumnie i gromadzi wodę w wielkim, metalowym garncu. Pod daszkiem spoczywa kamienne łoże, przyrzucone cienką warstwą skór, zwijanych na czas wybryków pogody. Obok niego znajduje się misa z wyprawionej żółwiej skorupy, w której znajdują miejsce podstawowe ogrodnicze narzędzia, bez których praca ogrodnika byłaby bezcelowa. Po kątach, wyznaczanych przez ruiny, stoją widły, szpadel i motyka. Pozostały obszar zajmują grządki, metalowe skrzynki, gliniane misy – wszystko wypełnione pikowanymi roślinami.

 

Wykonanie: Model ogrodu według mojego projektu wykonał Rafał Waniek.